Nie dowiemy się, co było jej przyczyną. Azali ktoś spełnił ostatecznie swoje groźby a wcisnął koralowy guziczek odpalając oręż atomową? I być może owo natura postanowiła dać nauczkę ludzkość? Nieistotne. Nasza planeta umiera. Ziemię trawią wybuchające cięgiem na świeżo pożary, arkadia przysłaniają gęste, szare chmury, za sprawą które promieniom słonecznym raz po raz trudniej się przedziurawić. Robi się coraz zimniej. Zwierzęta wyginęły, umierają rośliny. Suche pnie drzew padają co chwilę z głuchym hukiem. Całokształt dokoła dekiel wulkaniczny pył. Ludzi została garstka. Głodują. Wędrują w poszukiwaniu jedzenia, ciepła, schronienia. Kanibalizm nie jest natychmiast niby niezwykłym. Humanitarność zanika. Masz oręż tudzież twarde kier jesteś myśliwym, nie masz – jesteś zwierzyną. Naprawdę przytłaczającej tudzież ponurej wizji post-apokaliptycznego świata widać jeszcze nie było. W tenże sam środek tego obrazu reżyser wrzuca dwóch naszych bohaterów – Ojca (Viggo Mortensen) oraz Syna (Kodi Smit-McPhee). Naprawdę kiedy inni próbują uchować się. Wędrują w kierunku równika, albowiem wiedzą, że wyłącznie na południu mają szanse przeżyć kolejna zimę. Szukają jedzenia, żywią się resztkami, nie chcą posunąć się do kanibalizmu, nie chcą zarzucić resztek człowieczeństwa

Słowa kluczowe:

Adres www:

http://www.dominko.lapy.pl